شرح زیارت امام زمان(عج)
نویسنده: صادق سهرابی
ناشر: نشر مهر محبوب
نوبت چاپ: چاپ اولـتابستان 1385
قیمت: 12000 ریال
کتاب تنها راه شرحی است بر زیارت امام زمان(عج) که به بیان و تفسیر این زیارت شریفه میپردازد.
این کتاب در هفت فصل با عناوین، همراه با تنها راه، بابالله، شجرۀ طوبی و سدرةالمنتهی، هویت مهدوی، سلام، شهود و معرفت، حق ثابت و شافع مشفع. انتظار، توقع و ترقب تهیه و تنظیم گردیده است.
نویسنده کتاب در مقدمه، زیارت را در سه دیدگاه سلام، شهادت و توسل قابل مطالعه و بررسی میداند و به بیان هر یک میپردازد.
وی مینویسد: «سلام» بازخوانی تولای پاکان است و انسان با بیان سلام، مهر و عشق را به تنها راه اظهار مینماید و «شهادت» حضور یافتن در ساحل تولای پاکان و پاکیهاست.
سهرابی همچنین توسل را فراهمسازی زمینه اجابت درخواست از معبود میداند و از خدا، ظهور و نصرت و فتح را برای تنها راه طلب مینماید.
نویسنده در فصل اول این کتاب با عنوان همراه با تنها راه، احساس غربت را امری آشنا و ملموس برای همه انسانها برمیشمرد و معتقد است انسان در لایههای درونی خویش واکنشهایی دارد و چه بسا به اشتباه مرید دعوت گرانی گردد که وی را به کجراههها راهنمایی میکند و بدینسان راهنمای بشر را امام طلایهداری معرفی میکند که آگاه به تمام مراحل و راهها و آزاد از کششها و جاذبههاست و وی را «خلیفةالله» میداند.
نویسنده در فصل دوم کتاب با عنوان بابالله، انسان را موجودی با عظمت میداند که نیازمند رهبر و هدایتکنندهای آگاه و آزاد از کششهاست تا وی را به افقهای متناسب و بینهایت آدمی هدایت کند. وی در این بخش به بیان ویژگیها و شاخصههای آن اسوه سترگ میپردازد.
سهرابی، «باب» را نقطه آغاز سرنوشت میداند و معتقد است از آنجا که «باب» سرنوشت هر حرکتی را رقم میزند از این رو نباید هر باب و آستانی را انتخاب کرد و نجات انسان فقط در گرو انتخاب «بابالله» میباشد.
مؤلف بخش سوم این کتاب را به معرفی شجرۀ طوبی و سدرةالمنتهی اختصاص داده و آن را درختی میداند که اصلش در بهشت و در خانۀ پیامبر(ص) و علی(ع) است و شاخههای آن همه جا و بر سر همه مؤمنان و خانههایشان گسترده است و مهدی(عج) را فرزند شجرۀ طوبی و سدرةالمنتهی خطاب میکند و مینویسد: مهدیباوران و مهدوییاوران باید در جهت احیاگری و آمادهسازی دین خدا تلاش کنند و تمامی وجود و حیثیت خود را در مسیر دفاع آنان آماده و مهیا سازند تا بتوانند احیای دین خدا را در روی زمین مهندسی کنند و تجلی نور هستی را در همه جا ببینند و زمینهساز حکومت جهانی حضرت مهدی(عج) باشند.
در فصل چهارم با عنوان هویت مهدی، نویسنده به تبیین مفهوم هویت و بحران هویت میپردازد. وی مینویسد: انبیاء و اوصیای الهی با توجه دادن به قانونمند بودن هستی و معنابخشی به آن و ترسیم جایگاه بلند انسان در آن، از هویت بالنده بشر خبر میدهند و از سوی دیگر شیطانها و پیروان آنان، آدمیان را تا سطح اشیاء و حیوانات تنزل میدهند و در مدار باطل سرگردان میسازند.
سهرابی با ذکر داستان فرعون میگوید: با تهی کردن و بیهویت کردن افراد میتوان آنان را به اطاعت از خویش وادار ساخت و البته مردم باید به هوش باشند و به بیراهه نروند. مؤلف «رحمان» و «شیطان را دارای حقِ دعوت میداند و مینویسد: دعوتِ «رحمان» حق است و سامانه هویت انسان را پاس میدارد و دعوت «شیطان» خلاف است و بیهویتی او را در بر دارد. وی معتقد است با دستیابی به هویت خود و بازخوانی آن، میتوان زمینه ساز ظهور حضرت مهدی(عج) شد.
نویسنده در پایان این فصل، جایگاه ویژه امام عصر(عج) در نظام هستی و چرخه آفرینش را از باورهای ریشهدار شیعه میداند که برای آن خونها ریخته شده و مینویسد: برای التزام به این باور ریشهدار، نیاز به بلوغ و درک کافی بشر است تا آمادگیهای لازم برای آن به وجود آید.
سهرابی در فصل پنجم این کتاب با عنوان سلام، شهود و معرفت، با شرح قسمتهای دیگری از زیارت امام زمان(عج) از خالق هستی برای شناخت بیشتر حجت خدا، معرفت بیشتری را طلب میکند.
وی همچنین توجه خواننده را به این نکته معطوف میدارد که صهیونیسم در آستانۀ ظهور حضرت مهدی(عج) به تکاپو افتاده و تهاجم گستردهای را آغاز نموده است.
مؤلف در فصل ششم با عنوان حق ثابت شافعِ مشفع، ضمن تبیین قسمتهای دیگری از این زیارت شریفه، مینویسد: انسان با سلام و تسلیم در برابر حق به شهادت و شهود حق راه مییابد و در نهایت به باور و عشق سرشار دست مییابد. همان عشقی که با سعه وجودیاش تناسب دارد و نیاز حقیقی اوست و وی را از سرگردانیها و تاریکیها رها میسازد.
نویسنده در فصل پایانی کتاب با عنوان انتظار، توقع و ترقب می نویسد: اگر جامعه بشری با رشد و بلوغ خود گامهای رغبت، شکایت اجتماعی و استعانت اجتماعی را در نوردد و دست به دعا بردارد و شرایط ظهور را فراهم سازد، هدیه فرج را در دوران غیبت و ظهور درک می کند.

